در اقتصاد امروز ایران، مسئله فقط گرانی نیست؛ مسئله سرعتِ گرانی است. مردمی که تا چند سال پیش می‌توانستند برای چند ماه آینده برنامه‌ریزی کنند، امروز گاهی حتی برای پایان ماه هم اطمینان ندارند. قیمت‌ها آن‌قدر سریع تغییر می‌کنند که فاصله میان درآمد و هزینه، دیگر یک شکاف ساده نیست؛ به یک فرسایش دائمی تبدیل شده است.

آتش‌بس اخیر، اگرچه نقطه پایان قطعی برای تنش‌ها نیست، اما دست‌کم یک تغییر مهم در شرایط کشور ایجاد کرده است، عبور از وضعیت اضطرار! در چنین فضایی، بازنگری در تصمیماتی که در بستر جنگ اتخاذ شده‌اند، نه‌تنها ضروری، بلکه اجتناب‌ناپذیر است. یکی از مهم‌ترین این تصمیمات، قطع ۴۷ روزه اینترنت بین‌الملل بود؛ اقدامی که شاید در منطق امنیتیِ دوران درگیری قابل توجیه به نظر می‌رسید، اما تداوم آن در شرایط پس از آتش‌بس، نیازمند بازتعریف و اصلاح جدی است.

۵ اسفند، بزرگداشت خواجه نصیرالدین طوسی و روز مهندس، یادآور جایگاه دانشی است که تاریخ این سرزمین بر آن استوار بوده است. طوسی فقط یک ریاضی‌دان و منجم نبود؛ نماد عقلانیتی بود که علم را در خدمت سامان اجتماعی و پیشرفت قرار داد. نام او بر این روز، تأکیدی است بر اینکه مهندسی در ایران، ریشه در سنتی عمیق از اندیشه‌ورزی و مسئولیت دارد.

پنجم اسفند، به نام روز مهندس، یادآور نام بزرگ مردی است که قرن‌ها پیش، عقلانیت و محاسبه را به ستون‌های تمدن ایرانی بدل کرد؛ خواجه نصیرالدین طوسی. بزرگداشت این روز، صرفاً ادای احترام به یک عنوان شغلی نیست؛ پاسداشت تفکری است که بر پایه نظم، دقت، مسئولیت‌پذیری و آینده‌نگری بنا شده است. اما امسال، این مناسبت بیش از هر زمان دیگری رنگ تأمل دارد؛ تأملی درباره وضعیت مهندسانی که در میانه دشوارترین سال‌های اقتصادی، همچنان ایستاده‌اند و می‌سازند.

روز جهانی زبان مادری، تنها یک مناسبت نمادین در تقویم نیست؛ فرصتی است برای یادآوری یکی از بنیادی‌ترین حقوق انسانی: حق سخن گفتن، آموختن و زیستن به زبان هویت خویش. زبان مادری نخستین پلی است که انسان از طریق آن جهان را می‌شناسد؛ با آن احساس می‌کند، می‌اندیشد، به خاطر می‌سپارد و معنا می‌سازد. هیچ زبانی صرفاً مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست؛ هر زبان، حافظه تاریخی، تجربه زیسته و روح فرهنگی مردمانی است که با آن زندگی کرده‌اند.

از منظر حقوق بین‌الملل، تحریم‌های یک‌جانبه و فراسرزمینی آمریکا علیه ایران، با اصول بنیادینی چون اصل عدم مداخله در امور داخلی دولت‌ها، حق توسعه، آزادی تجارت و حتی حقوق بشر در تعارض آشکار قرار دارند. با این حال، غرب با بهره‌گیری از سلطه خود بر نظام مالی جهانی و نهادهای اقتصادی بین‌المللی، تلاش کرده است […]

هوای تبریز این روزها دیگر هوا نیست؛ ترکیبی است از خستگی، بی‌توجهی و تصمیم‌هایی که سلامت مردم یک شهر را به حاشیه رانده است. شهری که سال‌ها به پاکیزگی و نسیم پرغرورش شناخته می‌شد، امروز در آستانه تبدیل شدن به کلان‌شهر خاکستری ایستاده؛ همان‌قدر عجیب، همان‌قدر تلخ، همان‌قدر ترسناک.

نخستین روز شهریورماه، به پاسداشت یاد و نام حکیم ابوعلی‌سینا و تجلیل از جامعه پزشکی کشور، «روز پزشک» نام گرفته است؛ روزی که فراتر از یک مناسبت تقویمی، فرصتی است برای بازاندیشی در جایگاه پزشکان و نقش بی‌بدیل آنان در سلامت و آرامش جامعه.